Tessa en Wim

Hallo allemaal,

Mijn naam is Tessa Essers, ik ben 26 jaar, geboren en getogen in  Hoensbroek (Zuid-Limburg), woonachtig in Den Haag en ik speel altsaxofoon in de Kleine Harmonie en mijn ensemble Work In Progress.

Ik ben al van kleins af aan met muziek bezig. Het begon allemaal ongeveer twintig jaar geleden toen ik op televisie een programma zag over muziek en daarna moest en zou ik blokfluit gaan spelen. Ik heb toen mijn ouders de oren van de kop gezeurd en na lang aandringen is mijn moeder op zoek gegaan naar een plek waar ik blokfluit kon leren, via via ben ik toen bij Harmonie Orkest Concordia Treebeek terecht gekomen. Na een jaar blokfluit les moest ik een instrument kiezen en ik kan mij nog goed herinneren dat ik voor het jeugdorkest werd gezet en werd gevraagd wat ik graag zou willen spelen. Waarom ik uiteindelijk de keuze voor de saxofoon heb gemaakt weet ik niet meer, maar ik gok dat het iets had te maken met een mooi glimmend instrument en dat er alleen maar meisjes sax speelden.

In het begin was de alt saxofoon veel te groot voor mij en met veel wilskracht en hulp van mijn leraar kon ik het laagste register er nét uitkrijgen. Na veel oefenen mocht ik meespelen in het jeugdensemble, later in het jeugdorkest en na een paar jaar ervaring mocht ik ook meespelen in het hoofdorkest, toendertijd onder leiding van Steven Walker. Ik heb altijd met veel plezier bij beide orkesten gespeeld alleen toen ik begon aan mijn bachelor Industrial Design in Eindhoven redde ik het niet meer om bij alle repetities te zijn, maar op zondagochtend reisde ik dan toch weer trouw terug naar Limburg om met het hoofdorkest te repeteren. Met grootste plannen in het vooruitzicht moest ik na velen jaren stoppen bij Harmonieorkest Concordia Treebeek aangezien ik een half jaar in Melboure Australie ging studeren en daarna zou ik voor mijn master naar Delft vertrekken. In de periode dat ik geen orkest had kriebelde het altijd als ik weer een goede saxofonist hoorde en ik kon het ook nooit laten om tijdens de jaarlijkse cabaret voorstelling van mijn dispuut toch een grappig stuk te schrijven waar ik even los kon gaan op de sax.

Uiteindelijk ben ik na mijn master in het lab van de faculteit Industrieel Ontwerpen blijven hangen en werk ik mee aan de ontwikkeling van een 3Dscanner waarmee we de materiaaleigenschappen van olieverfschilderijen tot in de kleinste scheurtjes van de craquelure kunnen waarnemen. Daarnaast is het 3Dprintlab van IO mijn domein. Na vier jaar geen muziek wilde ik toch graag weer saxofoon spelen in een orkest en de Koninklijke Harmoniekapel was de eerste hit op google, gelukkig had de Kleine Harmonie nog een altsaxofonist nodig. Ik speel nu al bijna twee jaar elke donderdag met veel plezier mee en sinds een jaar ook op woensdag met mijn ensemble. Het komende jaar zullen jullie nog meer van mij gaan horen vanuit de Delftse Meesters en het bestuur.

Groetjes,

Tessa

Beste KHD’ers,

Enige tijd geleden vroeg Rik mij een stukje te schrijven voor “meet the musician”. Inmiddels “nieuw lid” sinds 1 mei 2018 en dus hoog tijd voor een uitgebreidere voorstellingsronde. De vraag hoe ik nu zo bij de KHD terecht ben gekomen begint in 1978, in mijn 8e levensjaar na mijn geboorte onder de rook van Breukelen. Daaraan voorafgaand besloten mijn ouders, vanwege het werk van mijn vader destijds, te verhuizen naar Oud Vossemeer (of all places) gelegen op het eiland Tholen.  Ruim 4 jaar oud had ik niets in te brengen en verhuisde mee 😉. In die tijd was het heel gebruikelijk dat de fanfare enige keren per jaar door de straten marcheerde zo ook in Oud Vossemeer. Hoewel in mijn jonge jaren orgel les gevolgd te hebben bij mijn vader, was de fanfare en daarmee de drumband toch wel het ultieme doel mij daarbij aan te sluiten. Destijds mocht je lid worden op je 9e, maar dat was ik nog niet. Op een dag zij mijn moeder “Waarom vraag je niet aan de voorzitter of je al lid mag worden?” zo gezegd, zo gedaan en ik tussen de middag uit school (die om de hoek lag) aangebeld met het verzoek om lid te mogen worden bij de Oud Vossemeerse Muziek Vereniging. Dat mocht en mijn dag kon niet meer stuk!. Ik heb direct vaarwel gezegd tegen het orgel en mijn carrière als slagwerker was gestart. In de periode die daarna volgde, heb ik menig rondgang met de fanfare gemaakt en deelgenomen aan de solisten concoursen in de Concert en Gehoor zaal te Middelburg. Na jaren in de Drumband, lokte ook het orkest als concertslagwerker, er was helaas lange tijd geen plaatsje beschikbaar en moest nog jaren wachten om me daarbij aan te kunnen sluiten. Concertslagwerk in die tijd was overigens nog in de kinderschoenen met nog maar de helft aan slagwerkinstrumenten van wat we vandaag de dag allemaal ter beschikking hebben.

Ondertussen was ik niet zo’n studiebol en vond alles wat buiten school gebeurde veel interessanter, toch heb ik met wat inzet op het laatste moment mijn opleiding afgerond tot automonteur, heel lang zou deze professie echter niet duren, het Ministerie van Defensie riep met een brief  dat ik op moest komen voor mijn nummer. (ja dat was in die tijd nog). Ik vond dat wel spannend en een mooie stap om de wereld te gaan verkennen. Nou dat heb ik geweten want na mijn initiële militaire opleiding viel ik met mijn neus in de 1e Golfoorlog perikelen. Na mijn officiële diensttijd besloot ik er nog 5 jaar achter aan te plakken en kwam ik in de logistiek terecht. In deze logistieke functie heb ik veel van de wereld kunnen zien en spannende dingen beleefd, het was precies de periode van de toename van het aantal Nederlandse uitzendingen naar uitzendgebieden binnen- en buiten Europa. In deze periode is snel het “groene” er af gegaan en ben ik vele levenservaringen rijker geworden. Ik heb in die tijd nauwelijks muziek gemaakt. Ik ga voor 100% en dat kon ik niet waarmaken en dan is het beter even pas op de plaats te maken.

Maar dan…..komt er weer een periode dat je onder de burgers terug komt en je toch eens na moeten denken over je perspectieven voor de toekomst. Die toekomst bleek in de logistiek te liggen en dat was mede een reden dat ik in jaren ’90 naar Goeree Overflakkee verhuisd ben en lid geworden van Fanfare Orkest Vooruit in Oude Tonge. Dit is een orkest zonder drumband 😉 en dus direct aan de slag als concertslagwerker. Ik ben in die tijd ook op les gegaan om te proberen nog iets van die latent aanwezige kwaliteiten naar boven te toveren. De “strenge” hand van de meester (Anno Appelo)  heeft er nog iets van weten te maken gelukkig en zo kon het gebeuren dat ik heb kunnen meewerken aan mooie concerten. Vanuit dit orkest ben ik ook in contact gekomen met de “World Music Box Foundation” en heb mooie muzikale reizen met een bijdrage aan de maatschappij kunnen leveren in Zuid-Afrika, Curaçao en Colombia.

Ondertussen ben ik ook betrokken geraakt bij vele andere mooie orkesten en eigenlijk min of meer tot het meubilair gaan behoren bij Sempre Crescendo Middelharnis en de Koninklijke Harmonie in Oosterbeek waarbij ik heden ten dage nog altijd een paar keer per jaar aansluit bij de grotere projecten.

Zo’n 4 jaar geleden ben ik begonnen als slagwerker bij “Het Fanfare Collectief” een project orkest wat uitkomt in de 1e divisie wordt gevormd door muzikanten die snel goed resultaat neer willen zitten. Meedoen aan de Vlaams open Fanfarekampioenschap en het WMC waren hier enkele hoogtepunten.

Tot……..het moment dat Het Fanfare Collectief besloot een pauze in te lassen. Dan zit je ineens zonder “vaste woon- en verblijfplaats”. Dat is het moment dat KHD in beeld is gekomen. Ik wilde me toch ergens aansluiten bij een orkest wat leuke dingen doet en op niveau speelt en niet te ver van huis is. Na het afstruinen van het internet, de website en wat rond gevraagd te hebben in het circuit, heb ik besloten de stap te wagen en mij aan te sluiten bij de KHD. Het is altijd spannend een nieuw orkest, nieuwe mensen, past het wel, voel ik me er thuis en meer van dat soort menselijke dingen. Ik zie dat wel goed komen hoor!

Misschien nog even aardig te vertellen wat mij tegenwoordig van de straat houdt. Een jaartje of 17 geleden ben ik tot het inzicht gekomen dat een beetje extra scholing geen kwaad kon, ik had immers deels verzuimd in mijn jeugd 😉 en ben gestart aan de HES. Ik heb de opleiding Logistiek & Economie gevolgd en ben nu werkzaam als Fleet Manager bij de HOYER Group. Verantwoordelijk voor onze Europese vloot en Telematica specialist. Vanwege het Europese karakter van mijn baan,  zal ik niet 100% aanwezigheid aantikken op de repetities. Als ik er niet ben is er niets verontrustends maar ben ik doorgaans en route.

Ik woon tegenwoordig in het Groene Hart onder de rook van Woerden, samen met Jeanette en heb daar een alleraardigst gebouwtje staan met daarin mijn eigen slaginstrumenten. Ultimo bij het gebrek aan buren die ik niet tot last ben als ik mijn agressie aan het botvieren ben op die ketels! Er is nog zat te vertellen, maar dat bewaar ik dan graag voor de hopelijk lange tijd die we samen nog hebben bij de KHD onder het genot van hapje drankje, hapje en nog meer drankje…… en de mooie dingen die we nog gaan beleven!

Cheers Wim